امام جواد عليه السلام؛ تجسم صلابت

در ميان خانواده امام رضا عليه السلام و در محافل شيعه از حضرت امام ‏جواد عليه السلام به عنوان مولودى پرخير و بركت‏ ياد مى‏شود؛ چنان كه ‏صنعانى مى‏گويد: روزى در محضر امام رضا عليه السلام بودم. فرزندش ابوجعفر را كه خردسال بود؛ آوردند. امام فرمود: اين مولودى است كه‏ براى شيعيان ما با بركت‏تر از او زاده نشده است.

شايد چنين تصور شود كه امام جواد عليه السلام از امامان قبلى براى ‏شيعيان با بركت‏تر بوده است. اين مطلب قابل قبول نيست. بررسى موضوع و ملاحظه شواهد و قراين نشان مى‏دهد، تولد حضرت ‏جواد عليه السلام در شرايطى صورت گرفت كه خير و بركت‏ خاصى براى شيعيان به ‏ارمغان آورد. عصر امام رضا عليه السلام مشكلات خاص خود را داشت و حضرت‏ رضا عليه السلام در معرفى امام بعدى با مسايلى رو به رو گرديد كه در عصر امامان قبل سابقه نداشت. از يك سو، پس از شهادت امام ‏كاظم عليه‎السلام گروهى كه به «واقفيه‏» معروف شدند. بر اساس‏ انگيزه‏هاى مادى، امامت امام رضا عليه السلام را منكر شدند و از سوى ديگر، امام رضا عليه السلام تا حدود چهل و هفت‏ سالگى داراى فرزند پسر نشد. چون ‏احاديث رسيده از پيامبر حاكى بود كه امامان دوازده نفرند و نُه نفر آنان از نسل امام حسين عليه‎السلام خواهند بود، فقدان فرزند براى ‏امام رضا عليه السلام هم امامت ‏خود آن حضرت و هم تداوم امامت را با پرسش‏ رو به رو مى‏ساخت. واقفيان نيز اين موضوع را دستاويز قرار داده، امامت امام رضا عليه السلام را انكار مى‏كردند. اعتراض حسين بن قياماى ‏واسطى به امام هشتم عليه السلام در اين باره و پاسخ آن حضرت، بر درستى‏ اين سخن گواهى مى‏دهد. ابن قياما كه از سران واقفيه بود. در نامه‏اى امام رضا عليه‎السلام را عقيم خواند و نوشت: چگونه ممكن است امام ‏باشى در صورتى كه فرزند ندارى؟ امام در پاسخ فرمود: از كجا مى‏دانى من داراى فرزند نخواهم شد. سوگند به خدا، بيش از چند روز نمى‏گذرد كه خداوند پسرى به من عطا مى‏فرمايد و اين پسر، حق‏ را از باطل جدا مى‏كند.