نوشته شده توسط : ADMIN

تغذیه > خواص مواد غذایی - همشهری آنلاین:
قهوه سبز فواید فراوانی برای سلامتی دارد و در زمینه کنترل بسیاری از بیماری‌ها کارآمد است. اما در رابطه با اثرات آن در لاغری نمی‌توان با قطعیت نظر داد.

شاید شما هم اسم قهوه سبز را این روزها زیاد شنیده باشید، قهوه‌ای که ادعا می‌شود اثرات بی‌نظیری برای کاهش وزن دارد.

جالب است بدانید در رابطه با اثر قهوه سبز و ماده موثر موجود در آن که با نام کلروژنیک اسید شناخته می‌شود، بر بسیاری از بیماری‌ها مطالعات متعدد صورت گرفته است و قهوه سبز به عنوان پیشگیری کننده از ابتلا به بیماری‌هایی چون بیماری‌های کبدی، سنگ کیسه صفرا، سیروز کبدی، سرطان کبد، دیابت، مقاومت به انسولین، فشار خون و .... معرفی شده است. اما در رابطه با اثر آن بر لاغری اتفاق نظر وجود ندارد. همچنین به علت اینکه قهوه سبز دارای مقادیر کمتری کافئین به نسبت قهوه معمولی می‌باشد، با مصرف قهوه سبز کمتر به عوارض ناشی از کافئین دچار خواهید شد.

قهوه سبز چیست؟

قهوه سبز در حقیقت همان قهوه معمولی خودمان است که هنوز نرسیده است و رنگ سبز آن به علت کال بودن و نرسیده بودن آن است. قرص‌های مکمل و یا نوشیدنی‌های قهوه سبز، از این قهوه سبز و کال تهیه می‌شوند. قهوه سبز، آن طعم تلخ و آشنای قهوه را ندارد و بیشتر به یک نوشیدنی گیاهی شبیه است.

قهوه سبز به نسبت قهوه معمولی از کافئین کمتری تشکیل شده است و در حدود 20 درصد قهوه معمولی کافئین دارد؛ درنتیجه بسیاری از عوارض ناشی از کافئین در آن کمتر می‌باشد و در عوض دارای مقادیر فراوانی کلروژنیک اسید می‌باشد.

کلروژنیک اسید چیست؟

کلروژنیک اسید نوعی کافئیک اسید است که در قهوه معمولی و قهوه سبز یافت می‌شود. 800-500 میلی‌گرم کلروژنیک اسید در هر لیتر قهوه معمولی یافت می‌شود و میزان کلروژنیک اسید موجود در قهوه سبز به مراتب بیشتر از این مقدار است. کلروژنیک اسید همچنین در میوه‌هایی چون: سیب، گلابی، بادمجان، گوجه فرنگی، بلوبری، توت فرنگی، سیب زمینی و گیاه بامبو یافت می‌شود. کلروژنیک اسید به عنوان یک آنتی اکسیدان در سیستم عصبی فعالیت می‌کند و عوامل ایجاد کننده التهاب در سیستم عصبی را سرکوب می‌نماید و به عنوان یک ملین در افراد مبتلا به یبوست کاربرد دارد.

قهوه سبز علیه سنگ کیسه صفرا

برای پیشگیری و درمان سنگ‌های کیسه صفرا گیاهان صفرا آور کاربرد دارند. گیاهان صفراآور به گیاهان دارویی اطلاق می‌شود که جریان صفرا را از کیسه صفرا به سمت روده افزایش می‌دهند. کلروژنیک اسید موجود در قهوه سبز یک صفراآور است که از تجمع صفرا در کیسه صفرا جلوگیری می‌کند و مانع از تشکیل سنگ‌های صفراوی می‌شود. از منابع اصلی این ماده شیمیایی، قهوه و بالاخص قهوه سبز است.

دانه‌های قهوه سبز متشکل از 6-7 درصد کلروژنیک اسید هستند و قهوه رسیده مقدار کمتری از آن دارد و درحقیقت کلروژنیک اسید موجود در آن به مواد دیگری تبدیل شده‌اند. مصرف روزانه قهوه سبز ریسک ابتلا به بیماری‌های کیسه صفرا، سیروز کبدی و سرطان کبد را کاهش می‌دهد. این مسئله به خاطر اثرات آنتی اکسیدانی قهوه سبز می‌باشد. همچنین وجود کلروژنیک اسید در قهوه سبز از دیگر علل ضد سرطانی بودن این گیاه است.

قهوه سبز بر ضد فشار خون

همانگونه که گفتیم قهوه معمولی از کافئین بیشتری و قهوه سبز از کلروژنیک اسید بیشتری تشکیل شده است. کافئین اثر افزایش دهنده فشارخون دارد و با مصرف قهوه معمولی انرژی در دسترس بدن افزایش می‌یابد. در نتیجه فشارخون، ضربان قلب و فعالیت سیتسم قلبی عروقی شما افزایش می‌یابد. اما کلروژنیک اسید باعث کاهش فشار خون می‌شود. در نتیجه قهوه سبز به دلیل دارا بودن کلروژنیک اسید بالاتر و کافئین کمتر اثرات ضد فشار خون دارد.

قهوه سبز برای دیابت بهتر از قهوه معمولی

کلروژنیک اسید موجود در قهوه سبز اثرات ضددیابتی بیشتری به نسبت کافئین دارد. این ماده جذب گلوکز غذا توسط روده‌ها را کاهش می‌دهد و نیز جذب گلوکز موجود در خون توسط ماهیچه‌ها را افزایش می‌دهد. هر دوی این عوامل باعث کاهش گلوکز موجود در خون می‌شود و در نتیجه قند خون کاهش می‌یابد. همچنین کلروژنیک اسید با کاهش مقاومت سلول‌ها به انسولین منجر به افزایش جوابدهی سلول‌ها به فرمان انسولین می‌شود و با مهار تولید گلوکز در بدن اثرات ضددیابتی خود را اعمال می‌کند.

قهوه معمولی برای لاغری مناسب‌تر از قهوه سبز

علت اصلی اثرات کاهش وزن قهوه معمولی محتوای کافئین آن می‌باشد و مطالعات نشان می‌دهند که قهوه‌های بدون کافئین اثری بر تناسب اندام و لاغری ندارند؛ زیرا این کافئین است که مانع از ذخیره چربی‌ها می‌شود، سطح انرژی در دسترس بدن را افزایش می‌دهد و نیز باعث افزایش متابولیسم و سوخت و ساز در بدن می‌گردد و تمام این موارد در کنار هم علت اثرات چربی سوزی قهوه معمولی می‌باشد. اما قهوه سبز 20 درصد از کل کافئین موجود در قهوه معمولی را دارا می‌باشد و در نتیجه نمی‌تواند به اندازه قهوه معمولی برای فرآیندهای چربی سوزی موثر باشد.


تاریخ انتشار : پنجشنبه ۷ آبان۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : ADMIN
را دارند و از قرص های مختلف و ... استفاده می كنند، می توانند با استفاده از بابونه، سلامتی خود را بدست آورند.
2) ) ضدعفوني کننده اين گياه نيز موجب تسريع در بهبود عفونت هاي باکتريال و قارچي و همچنين تب، سرماخوردگي و آنفلوآنزا مي شود.
3) ) جویدن بابونه برای درمان زخمهای دهان مفید است.
(4) برای تسكین دردهای عضلانی دم کرده بابونه بنوشید.
5) ) بابونه درمان كننده كمی ترشحات عادت ماهیانه است.
(6) درمان سر درد و میگرن است.
7) ) سنگ مثانه را خرد و دفع می كند.
8) ) اگر كسی قطره قطره ادرار می كند، دم کرده بابونه درمان کننده است.
9) ) این گیاه ترشح شیر را در مادران شیرده بیشتر می کند.
10) ) برای درمان چشم درد، از آن استفاده می شود.
( 11) بابونه ادرارآور و قاعده آور است.
(12) بابونه تقویت کننده مغزاست.
13) ) بابونه اعصاب و قوای جنسی را تقویت می كند.
14) ) بابونه تقویت كننده معده است.
15) ) از بین برنده زردی است .
(16) برای داشتن یك خواب آرام و راحت، یك فنجان دم کرده بابونه بنوشید.
17) ) بی اشتهایی را درمان می کند.
(18) برای رفع ورم روده موثر است.
19) ) دم کرده بابونه درمان كننده کم خونی است.
20) ) از بابونه برای از بین بردن كرم معده و روده استفاده می شود.
21) ) بابونه تسكین دهنده دردهای عادت ماهیانه است.
(22) برای تسكین درد در هنگام دندان درآوردن بچه ها، به آنها دم کرده بابونه بدهید.
23)) برای گوش درد و سنگینی گوش مفید است.
24) )برای تسكین درد، چند قطره اسانس بابونه را با یك قاشق روغن بادام مخلوط کنید و روی محل های دردناك بمالید تا درد را کمتر کند.
.( 25) اسانس بابونه مخلوط با روغن بادام برای ناراحتی های پوستی مانند اگزما، کهیر و خارش سودمند است.
26) ) حمام بابونه اثر نیرو دهنده دارد.
(27) خانم هایی كه یائسه شده اند، بهتر است همه روزه دم کرده بابونه بنوشند، زیرا اختلالات یائسگی را از بین می برد.
(28) روغن بابونه را برای از بین بردن کمر درد ، درد مفاصل و نقرس روی محل درد بمالید.
29)) بابونه ضد آلرژی است.
30) ) اسانس بابونه چون اثر تهوع آور دارد، درمسمومیتهای غذایی استفاده می شود.
( 31) . اگر موهای بلوند را با دم کرده بابونه بشویید آنها را روشن تر و شفاف تر می كند.
طرز تهیه فرآورده های بابونه:
دم كرده بابونه :
برای درست كردن دم كرده بابونه، یك قاشق چای خوری گیاه بابونه خشك را در یك فنجان آب جوش ریخته و مدت 5 دقیقه بگذارید تا دم بكشد.
اسانس بابونه :
اسانس این گیاه به وسیله تقطیر با بخار آب به دست می آید. رنگ این اسانس آبی روشن است، ولی در اثر كهنه شدن به رنگ زرد مایل به قهوه ای در می آید. بوی این اسانس، بسیار قوی و طعم آن معطر و سوزانده است. اسانس بابونه در عطر سازی و برای معطر كردن غذاها به كار می رود.
روغن بابونه با روغن زیتون :
گل خشك بابونه را برابر وزنش با روغن زیتون مخلوط كرده و روی آتش ملایم بگذارید تا دم بكشد نباید بجوشد و گهگاه آن را هم بزنید. سپس آن را از روی آتش بردارید و بگذارید تا مدت 24 ساعت بماند.
سپس آن را از صافی با فشار رد كرده و در شیشه ای دربسته نگهداری كنید. برای نفخ شکم و قولنج آن را روی شكم بمالید.
روغن بابونه با روغن كنجد :
مقداری از گل خشك بابونه را با چهار برابر وزن آن با روغن کنجد مخلوط كرده و سپس به اندازه دو برابر گل بابونه، آب به آن اضافه كنید.
آن را روی حرارت بگذارید تا بجوشد و آب آن به كلی تبخیر شود و فقط روغن باقی بماند.
البته باید دقت کنید كه روغن نسوزد.
نام علمی گیاه بابونه Chamaemelum nobile است.
بابونه گیاهی است دائمی و كوچك، به ارتفاع تقریبا 30 سانتیمتر با بویی معطر كه در چمن زارها و زمین های شنی می روید. ساقه آن به رنگ سبز مایل به سفید، برگ های آن كوچك متناوب و دارای بریدگی های باریك، نامنظم و پوشیده از كرك است. گل های آن مجتمع در یك طبق كه به طور منفرد در انتهای ساقه گل دهنده در تابستان ظاهر می شود. در هر طبق، گل های سفید در اطراف و گل های زرد در قسمت وسط قرار دارند.
این گیاه درآذربایجان،فارس (کازرون، نوردآباد ممسنی، داراب وجهرم)،لرستان (بین خرم آبادو دورود و حسینیه در شمال غربی اندیمشک) وخوزستان(صالح آباد، هفت گل،شوشتر،رامهرمز)، اطراف تهران و دماوند می‌روید. بعضی از گونه‌های دیگر بابونه در نواحی مختلف اروپا می‌روید.

یكی از مهم ترین خواص بابونه، درمان زخم و ورم معده است:

  • افرادی كه سال های سال این بیماری را دارند و از قرص های مختلف و ... استفاده می كنند، می توانند با استفاده از بابونه، سلامتی خود را بدست آورند.
  • ضدعفوني کننده اين گياه نيز موجب تسريع در بهبود عفونت هاي باکتريال و قارچي و همچنين تب، سرماخوردگي و آنفلوآنزا مي شود.
  • جویدن بابونه برای درمان زخمهای دهان مفید است.
  •  برای تسكین دردهای عضلانی دم کرده بابونه بنوشید.
  •  بابونه درمان كننده كمی ترشحات عادت ماهیانه است.
  •  درمان سر درد و میگرن است.
  •  سنگ مثانه را خرد و دفع می كند.
  • اگر كسی قطره قطره ادرار می كند، دم کرده بابونه درمان کننده است.
  •  این گیاه ترشح شیر را در مادران شیرده بیشتر می کند.
  • برای درمان چشم درد، از آن استفاده می شود.
  • بابونه ادرارآور و قاعده آور است.
  • بابونه تقویت کننده مغزاست.
  • بابونه اعصاب و قوای جنسی را تقویت می كند.
  • بابونه تقویت كننده معده است.
  • از بین برنده زردی است .
  • برای داشتن یك خواب آرام و راحت، یك فنجان دم کرده بابونه بنوشید.
  • بی اشتهایی را درمان می کند.
  • برای رفع ورم روده موثر است.
  • دم کرده بابونه درمان كننده کم خونی است.
  • از بابونه برای از بین بردن كرم معده و روده استفاده می شود.
  • بابونه تسكین دهنده دردهای عادت ماهیانه است.
  • برای تسكین درد در هنگام دندان درآوردن بچه ها، به آنها دم کرده بابونه بدهید.
  • برای گوش درد و سنگینی گوش مفید است.
  • برای تسكین درد، چند قطره اسانس بابونه را با یك قاشق روغن بادام مخلوط کنید و روی محل های دردناك بمالید تا درد را کمتر کند.
  • اسانس بابونه مخلوط با روغن بادام برای ناراحتی های پوستی مانند اگزما، کهیر و خارش سودمند است.
  • حمام بابونه اثر نیرو دهنده دارد.
  • خانم هایی كه یائسه شده اند، بهتر است همه روزه دم کرده بابونه بنوشند، زیرا اختلالات یائسگی را از بین می برد.
  • روغن بابونه را برای از بین بردن کمر درد ، درد مفاصل و نقرس روی محل درد بمالید.
  • بابونه ضد آلرژی است.
  • اسانس بابونه چون اثر تهوع آور دارد، درمسمومیتهای غذایی استفاده می شود.
  • اگر موهای بلوند را با دم کرده بابونه بشویید آنها را روشن تر و شفاف تر می كند.

طرز تهیه فرآورده های بابونه:

دم كرده بابونه :
برای درست كردن دم كرده بابونه، یك قاشق چای خوری گیاه بابونه خشك را در یك فنجان آب جوش ریخته و مدت 5 دقیقه بگذارید تا دم بكشد.
اسانس بابونه :
اسانس این گیاه به وسیله تقطیر با بخار آب به دست می آید. رنگ این اسانس آبی روشن است، ولی در اثر كهنه شدن به رنگ زرد مایل به قهوه ای در می آید. بوی این اسانس، بسیار قوی و طعم آن معطر و سوزانده است. اسانس بابونه در عطر سازی و برای معطر كردن غذاها به كار می رود.
روغن بابونه با روغن زیتون :
گل خشك بابونه را برابر وزنش با روغن زیتون مخلوط كرده و روی آتش ملایم بگذارید تا دم بكشد نباید بجوشد و گهگاه آن را هم بزنید. سپس آن را از روی آتش بردارید و بگذارید تا مدت 24 ساعت بماند.
سپس آن را از صافی با فشار رد كرده و در شیشه ای دربسته نگهداری كنید. برای نفخ شکم و قولنج آن را روی شكم بمالید.
روغن بابونه با روغن كنجد :
مقداری از گل خشك بابونه را با چهار برابر وزن آن با روغن کنجد مخلوط كرده و سپس به اندازه دو برابر گل بابونه، آب به آن اضافه كنید.
آن را روی حرارت بگذارید تا بجوشد و آب آن به كلی تبخیر شود و فقط روغن باقی بماند.
البته باید دقت کنید كه روغن نسوزد.
نام علمی گیاه بابونه Chamaemelum nobile است.
بابونه گیاهی است دائمی و كوچك، به ارتفاع تقریبا 30 سانتیمتر با بویی معطر كه در چمن زارها و زمین های شنی می روید. ساقه آن به رنگ سبز مایل به سفید، برگ های آن كوچك متناوب و دارای بریدگی های باریك، نامنظم و پوشیده از كرك است. گل های آن مجتمع در یك طبق كه به طور منفرد در انتهای ساقه گل دهنده در تابستان ظاهر می شود. در هر طبق، گل های سفید در اطراف و گل های زرد در قسمت وسط قرار دارند.
این گیاه درآذربایجان،فارس (کازرون، نوردآباد ممسنی، داراب وجهرم)،لرستان (بین خرم آبادو دورود و حسینیه در شمال غربی اندیمشک) وخوزستان(صالح آباد، هفت گل،شوشتر،رامهرمز)، اطراف تهران و دماوند می‌روید. بعضی از گونه‌های دیگر بابونه در نواحی مختلف اروپا می‌روید.

تاریخ انتشار : چهارشنبه ۶ آبان۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : ADMIN
  چاپ فرستادن به ایمیل

تا چند دهه پیش بین مردم کشورمان مرسوم بود تا برای پخت غذا مخصوصا" خورشت و آش "از قابلمه های مسی استفاده کنند.آن زمان در همه آشپزخانه ها  یک کفگیر آهنی نیز وجود داشت که موقع پختن غذا دایم درون آن قرار می گرفت.مردم به این کفگیر "حسوم" می گفتند.آن زمان کسی نمی دانست چرا باید این کفگیر درون قابلمه مسی قرار گیرد.مردم تنها به دلیل اینکه میراث گذشگان بود و می دانستند برای پخت غذا خیلی مفید است از" حسوم" استفاده می کردند.

سال ها گذشت.استکبار زودتر از ما همه چیز را درباره فلسفه حسوم فهمید و به دنبال چاره ای بود تا حسوم را از آشپزخانه ها خارج کند و سرانجام به اسم بهداشت و این که این کفگیر های آهنی غیر بهداشتی است،حسوم را از ما گرفت.

شاید شما به یاد نداشته باشید اما اگر از بزرگترهای خود جویا شوید به شما خواهند گفت که دهه 50  نان خشکی ها در کوچه پس کوچه های شهر با صدای بلند فریاد می زدند:" قابلمه مسی،کفگیر آهنی خریداریم" کسی آن زمان ندانست که چرا  نان خشکی ها داعیه دار حفظ سلامتی برای مردم ایران شده اندو ظروف به اصطلاح روهی را برای ما به ارمغان آوردند.نان خشکی ها با قیمت ناچیز این قابلمه ها را خریداری کرده و به جای آن، قابلمه آلمینیومی می دادند که به آن روهی می گفتند. جالب این که  در آن دوره اگر کسی ظرف مسی جدیدی را می خواست با ظرف به اصطلاح روهی معاوضه کند با سرسختی  نان خشکی ها روبرو می شد و نان خشکی های متمدن و متفکر! تنها ظروف قدیمی را شایسته تعویض می دانستند. باید متذکر شد که با توجه به برنامه ریزی دقیقی که استعمار انجام داده بود تمامی حکمای ما را در آن دوره به نحوی از بین برده بودند تا دیگر کسی نباشد که با ایجاد تردید مردم را از  فروش قابلمه ها ی مسی و کفگیر های آهنی باز دارد. کسی نمی داند که این همه قابلمه های باارزش مسی که حاصل کار قلم زن های توانای مس بود به کجا رفت.جالب این که قلم زن های مس برای پخت هر نوع غذایی ظرفی را با ضرب آهنگ خاصی تهیه می کردند ، اما بعدها مشخص شد تمامی این ظرف به کشور ترکیه منتقل شده و در کوره ها ذوب شدند تا اثری از آنها باقی نماند.متأسفانه هنوز هم بسیاری از از ما درباره حسوم و چرایی استفاده از آن توسط اجدادمان کوچکترین اطلاعی نداریم.
باید گفت فلسفه استفاده از حسوم در جریان پختن غذا به تیزبینی و دقت حکمای ما باز می گردد.حکما و دانشمندان از آبا ما برای همه گیر کردن سلامتی، حسوم را طراحی کردند تا تعادل بین موادی که وارد بدن می شود و بدن انسان به آن محتاج است برقرار کنند.از نظر علمی امروزی فلسفه  این کار را به این صورت می توان بیان کرد که بدن مخصوصا"مغز" برای سلامت و نشاط و کنترل اسید لاکتیک و کورتیزول به شش میلیارد یون مس نیاز دارد و به همین نسبت یون آهن.پختن غذا درون ظروف مسی موجب تأمین این مقدار یون برای بدن است و حسوم نیز همین مقدار یون آهن را به غذا منتقل می کند تا از طریق غذا وارد بدن شده و با حفظ تعادل موجب سلامتی پایدار برای انسان شود.مطلب دیگر این که در دورانی که استفاده از حسوم در پختن غذا مرسوم بود از کم خونی های رایج که اکنون مردم با آن دست به گریبانند اثری نبود.یون های آهن که از طریق حسوم در سراسر غذا پخش می شد کم خونی ناشی از فقر آهن را برطرف می کرد،اما پس از این که حسوم را به اسم بهداشت از ما گرفتند،کم خونی و بیمای های خونی چون سرطان خون روز به روز در میان مردم افزایش یافت.
کمبود یون مس باعث می شود انسان دایما احساس رخوت و خواب آلودگی و کسالت کند و دهن دره های متوالی داشته باشد.در ضمن  این که هیچ کارتل دارویی نمی تواند از یون یک عنصر برای شما قرص تهیه کند و آن چیزی که  به اسم قرص آهن به ما می دهند شامل مولکول آهن هست که نه تنها برای بدن هیچ ثمره ای ندارد،بلکه استفاده آن در دوران بارداری موجب بیش فعالی و خنگی فرزند خواهد شد.هم چنان که استفاده دختران جوان از این قرص ها نارسایی های بسیاری را برای آنها به همراه خواهد داشت.
جالب توجه است که در صورت پختن غذا درون ظرف های مسی و استفاده از کفگیر آهنی حسوم ظرف مدت سه روز اثرات شفابخش در بدن انسان ظاهر می شود.غذا موقع پختن در قابلمه مسی از یون آزاد شده این ظرف استفاده می کند ودرنتیجه در بدن انسان احساس نشاط و انرژی فوق العاده ای ایجاد می شود و دیگر از آن دهن درگی و خمیازه و کسالت خبری نخواهد ماند و باعث طول عمر مفید و سلامتی جسمی مخصوصا" برای خانمها نزدیک به دوران عادت ماهیانه است.
بعدها تبلیغات گسترده ای در باره ظروف  تفلون آغاز شد،ظروف به اصطلاح نچسب که یکی از دغدغه های بزرگ کدبانوی خانه را برطرف می کرد.ظروف استیل هم به سرعت جای خود را در آشپزخانه ها باز کرد.دیگر با وجود این همه پیشرفت و توسعه تکنولوژی در عرصه ظروف،اثری از ظرف مسی،برنجی و روهی حقیقی باقی نماند.ظاهر ظرف ها هر روز شکییل تر و زیباتر شد اما تا حال اندیشیده ایم که در پس این ظاهر زیبا چه بیماری های مهلکی نهفته است.باید متذکر شد که یون سرب و آلمینیوم تولید شده در هنگام پختن غذا در این ظروف به قدری کشنده است که بر طبق جدید ترین تحقیقات علمی دنیا می تواند یک کودک 6 ماهه را ظرف یک سال به بیماری های کمبود خونی و سرطان و یک فرد بزرگسال را در طی 5 سال به بیماری های کبدی و خونی و طحال وسپس سرطان دچار کند.
پس از این که دشمنان با حیله ها و دسیسه های مختلف توانستد حسوم را از آشپز خانه ما بگیرند حکمای ما به فکر چاره افتادند و درنهایت به این نتیجه رسیدند که بهترین چیزی که می تواند جایگزین حسوم شود و از گزند توطئه دشمنان در امان باشد، تکه آهن گداخته شده در آتش یا همان نعل اسب است.نعل اسب به دلیل این که در میان گدازه های آتش قرار گرفته و آب دیده است به راحتی می تواند یون های آهن را آزاد کند.فرایند آزاد سازی  یون در غذا را می توان به صورت تغییر رنگ غذا مشاهده می شود.تا چندی قبل در کشور ما مرسوم بود که در جریان پختن غذاهای آبکی چون "آش و خورشت" نعل اسب را تا پایان مدت پختن درون غذا قرار می دادند و بدین وسیله کمبود آهن خویش را برطرف می کردند.هم اکنون هم اگر به شمال سری بزنید خواهید دید که برای پختن خورشت" مخصوصا فسنجان" نعل اسب را درون غذا قرار می دهند.اگر از مردم آن دیار سوال شود که فلسفه استفاده از نعل اسب در غذا چیست خواهند گفت که برای خوش رنگی غذا از نعل استفاده می کنیم،اما حقیقت این است که این فرایند در جهت تأمین یکی از عناصر اساسی و مورد نیاز بدن که همان یون آهن است،می باشد.اگر دقت کرده باشید مردم شمال ایران کمتر دچار کم خونی ناشی از فقر آهن می شوند، به طوری که بیماری های خونی و سرطان خون در میان آنها به حد صفر رسیده است واین نیست جز  تدبیر و دور اندیشی حکمای ما و عمل به سیره و سنت گذشتگان.

 


تاریخ انتشار : سه شنبه ۵ آبان۱۳۹۴ |
نوشته شده توسط : ADMIN

حقنه (اماله _ تنقیه)



در حدیث حضرت امام محمد باقر علیه السلام، حقنه از بهترین دواها شمرده شده است و از حضرت صادق علیه السلام هم نقل شده است که آن را از جمله دواهای عظیم شمرده اند و سپس یکی از خواص آن را بزرگ کردن شکم دانسته اند. (البته این خاصیت مورد توجه کسانی است که نمی خواهند لاغر بمانند)
همچنین از حضرت علی علیه السلام نقل شده است که فرموده اند: «بهترین چیزی که به آن مداوا می کنید حقنه است، شکم را فربه می کند، دردهای اندرون را پاک می کند و بدن را قوت می دهد».
همچنین ائمه ما علیهم السلام در احادیث مختلف، حقنه را به عنوان یکی از اصول طب و اساسی ترین درمان ها شمرده اند.
وقتی که از حرث بن کلده ی ثقفی می پرسند: « بادها را با چه درمان کنیم؟ در جواب می گوید: با چیزهای نرمی که حقنه می شود و با روغن های گرم و ملین. آنگاه می پرسند: یعنی امر به حقنه می کنی؟ و او جواب مثبت می دهد و سپس در ادامه راجع به خاصیت های آن چنین می گوید که شکم را پاکسازی می کند و بیماریها را از آن بیرون می کند».
جناب چغمینی در کتاب قانونچه در طب در فصل دهم بیان می کند که بیماریهای خطرناکی مثل قولنج و پیچش روده را می توان با تنقیه مداوا کرد و در ادامه می گوید: تنقیه، شکم و امعاء را از اخلاط پاک می کند.


تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱ اسفند۱۳۹۲ |
نوشته شده توسط : ADMIN

انواع درمان در طب سنتی

صاحب هدایه هم درباره ی فصد و حجامت چنین گفته است: فصد و حجامت با مختلف شدن زمان ها و مکان ها و مزاج ها مختلف می شوند به این گونه که کاربرد حجامت مربوط به هنگام گرما و مکان گرمسیری و بدنهایی است که حرارت دارند و خون آنها به بیشترین حد پختگی رسیده است؛ فصد به عکس این است (یعنی در مواقع سرما و در جاهای سردسیر و برای اشخاصی که بدانشان دارای سردی و برودت است به کار می رود) و به همین خاطر است که حجامت برای کودکان و نیز برای کسانی که قادر به تحمل فصد درمانی نیستند، بهتر است».
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، حجامت در روزهای نوزدهم و بیست و یکم ماه قمری را مستحب شمرده اند و حضرت صادق علیه السلام روزهای پنجشنبه و خصوصاً پنجشنبه ی آخر ماه قمری را برای حجامت توصیه فرموده اند و نیز گفته اند که هر گاه در ابتدای روز باشد دردها را از بدن بیرون می کشد چرا که در روز پنجشنبه در ابتدای روز و تا قبل از ظهر، خون در موضع حجامت جمع می شود و سپس هنگام ظهر در بدن متفرق می شود.
ذکر این مطلب نیز لازم است که هر گاه کسی به سبب بیماری خاص خود نیاز مبرم به انجام حجامت داشته باشد اوقات مذکور شرط نخواهد بود و در هر روز و هر ساعتی می تواند حجامت کند.
حضرت صادق علیه السلام در این باره تذکر داده اند: «آیت الکرسی را بخوان و در هر روز که خواهی حجامت کن».


تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱ اسفند۱۳۹۲ |